Ο Δημοσθένης ενοχλήθηκε αλλά δεν είπε κουβέντα για την αδιαφορία στους Αθηναίους. Ετσι είστε; σκέφτηκε. «Θα σας περιποιηθώ!» Και άρχισε, ξαφνικά, να μιλάει για κάποιον πατριώτη τους που νοίκιασε ένα γάιδαρο (ταξί της εποχής...) για να πάει στα Μέγαρα. Ολα πήγαιναν καλά και νοικιαστής και ιδιοκτήτης του υπομονετικού γαϊδαράκου ψιλοκουβέντιαζαν για να περάσει η ώρα τους πιο ευχάριστα.

Τότε, βέβαια, το περίφημο «κυκλοφοριακό» (traffis!) πρόβλημα ήταν άγνωστο. Φαίνεται, όμως, πως ανύπαρκτα ήταν στο δρόμο των δύο ταξιδιωτών και τα δέντρα. Γι' αυτό, ο ενοικιαστής του όνου θέλησε να προφυλαχτεί από τις καυτερές αχτίνες του ήλιου καταφεύγοντας στη σκιά που έκανε το σώμα του όνου. «Αμ δε!» του λέει ο ιδιοκτήτης του όνου. «Φύγε από τη σκιά του όνου, κύριε! Εδώ και τώρα!». «Τι λες, μωρέ; Εγώ δεν έχω νοικιάσει το γαϊδούρι;». «Ναι, ναι! Αλλά το γαϊδούρι, όχι τη σκιά! Κατάλαβες;».