«Ο,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό» (!), ανέκραξε ο κύριος Βουλγαράκης.

Ως εκ τούτου - και για να έχει ήσυχη την πολιτική του συνείδηση ο κ. Βουλγαράκης σε ό,τι σχετίζεται με τα κληρονομικά του, με τις εταιρείες του, με τα κότερά του κλπ. - θα πρέπει εμείς οι υπόλοιποι να δεχτούμε ότι:

α) Το γεγονός ότι ετέθησαν στο αρχείο οι υποθέσεις των υποκλοπών και των απαγωγών Πακιστανών (επί υπουργίας Βουλγαράκη) εκτός από νομιμότατο είναι και ηθικότατο.

β) Οτι με πάσα επισημότητα (και νομιμότητα) ξεπουλιούνται επί υπουργίας Βουλγαράκη τα λιμάνια της χώρας, εκτός από τη βούλα του νόμου έχει και τη βούλα της ηθικής (εδώ η ηθικότητα ξεχειλίζει και για τον επιπλέον λόγο ότι με τα συμβολαιογραφικά των εν λόγω παραχωρήσεων δημοσίου πλούτου ουδεμία σχέση έχει η κυρία Βουλγαράκη).

γ) Οτι τινές έφτασαν στο σημείο να καίγεται ο Κρόνιος Λόφος στα Ολύμπια και κείνοι να λένε ότι «καήκανε και μερικά δέντρα» (!), εντάσσεται στις κλασικές περιπτώσεις ηθικής συστολής (και ουχί ξεπεσμού) καθότι τι το μη νόμιμο μπορεί να χρεωθεί στον ανιστόρητο παχυδερμισμό;

*

Το πρόσωπο Βουλγαράκης θα είχε μηδαμινή αξία αν η περίπτωσή του δε θύμιζε, αφενός τη φαρισαϊκή πρακτική των συνήθως ηθικολογούντων και αφετέρου τη χυδαία προπαγάνδα συνολικά του συστήματος όταν ομιλεί περί «νομιμότητας».

Μιλάμε, φυσικά, για τη νομιμότητα που συνιστά να παίρνει ο εργάτης 680 ευρώ βασικό, με τις υπογραφές και τα φιρμάνια των γαλαζοπράσινων «Βουλγαράκηδων». Για τη νομιμότητα ένας στους δύο εργαζόμενους να ζει με μέσο μεροκάματο 13,88 ευρώ. Για τη νομιμότητα 2,5 εκατομμύρια Ελληνες να βρίσκονται στη φτώχεια, αλλά τριακόσιες οικογένειες να απομυζούν καθαρά κέρδη 43,5 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα (!) από το χρηματιστήριο.

Αυτή είναι η νομιμότητά τους. Και πώς, λοιπόν, θα μπορούσε να είναι διαφορετική η ηθικότητά τους;..